Halo Combat Evolved Anniversary: de review

Review | 16 November 2011 15:30 -

Het is moeilijk te geloven dat er al tien jaar verstreken zijn sinds de originele Halo, een 'alles of niets'-zet van Bungie Studios. Voor het eerst aangekondigd in 1999 op de MacWorld-expo is Halo onder de projectnaam 'Blam!' van real-time strategy naar third-person shooter gegaan om uiteindelijk op die oude X-doos te verschijnen als een first-person shooter die het vlaggenschip van de Microsoft Game Studios werd.

Het verhaal tot nu toe

Voor wie onder een steen geleefd heeft, zullen we het verhaal van Halo even kort toeleggen: In de 26ste eeuw heeft de mensheid een manier om sneller dan het licht te reizen en hebben ze de ruimte gekoloniseerd. Helaas komen ze in 2525 een religieus verbond van buitenaardse rassen tegen, de Covenant, en zij zien de mensheid allesbehalve zitten. Daarop volgt een brutale oorlog waarin quasi alle kolonies van de mensheid volledig vernietigd worden tot op het punt dat er nog twee belangrijke plekken over blijven: het militaire bastion Reach, beschouw het maar het Pearl Harbor van de ruimte, en onze blauwe aardbol van waarop je normaal gezien deze review leest. Net voor de start van Halo wordt Reach echter aangevallen door de Covenant, zoals we in prequel Halo Reach in geuren en kleuren konden zien.

In Halo: Combat Evolved Anniversary volgen we de supersoldaat Master Chief Petty Officer John-117, een product van het SPARTAN-II programma. Dankzij enkele flinke spuiten chemische rommel heeft hij de beste reflexen, fysieke kracht en snelheid van de ganse mensheid. Verder is hij ook voorzien van een speciaal pak, namelijk het MJOLNIR mk. IV, dat hem nog sneller en krachtiger maakt. Toen Reach overweldigd werd, was hij net aan boord van zijn schip, de Pillar of Autumn, om zich voor te bereiden op een missie, maar tijdens de val van Reach moest dat schip vluchten en strandt het op een ringwereld die voor de Covenant een belangrijke religieuze betekenis heeft en door hen 'Halo' genoemd wordt. Al gauw ondervinden Master Chief en de rest van de bemanning dat Halo niet slechts een ringwereld is, maar veel meer.

Het oog krijgt ook wat

Goed, de grootste verandering aan Halo: Combat Evolved Anniversary is natuurlijk aan de grafische kant. Alles kreeg een verdiende poetsbeurt zonder daarmee het leveldesign overhoop te halen. Die verbeteringen bestaan uit nieuwe bumpmaps, textures, extra grassprieten, blaadjes aan de bomen en noem maar op. Ondanks die enorme verbetering qua graphics zullen veteranen van de originele Halo zich onmiddellijk thuis voelen. Neem zo bijvoorbeeld het eerste level aan boord van de Pillar of Autumn; toen Bungie dit level voor de originele game ontwierp, keken ze naar de film Alien en in Anniversary lijkt het interieur ook echt op dat van de Nostromo. Dan is er ook het level "The Silent Cartographer" dat in de demo gebruikt werd. Hier zie je fors de verbeterde effecten wanneer je door het zeewater rijdt, of aan de enorme hoeveelheid gebladerte die je tegen komt.

Ook de character models en animaties zien er beter uit, misschien zelfs beter dan in Halo: Reach. Her en der hergebruikt 343 Industries gewoon modellen uit voorgaande Halo-games, zoals dat van Cortana uit Halo 3 en Captain Keyes uit Halo: Reach, maar die van bijvoorbeeld de Elites en de Marines zijn duidelijk gloednieuw. Ook de geliefde badass Sergeant Johnson kreeg een bijgewerkt gezicht met onder andere een dikkere pornosnor.

Uniek aan Anniversary is dat je tussen de oude graphics-engine en de nieuwe kan switchen met de back-knop om een beeld te krijgen van vroeger en nu. Helaas gebeurt de overgang niet naadloos en wordt je beeld minstens een seconde zwart om te switchen. Oké, die feature is en blijft een unicum voor een HD-remake, maar die switch-delay zorgt ervoor dat de meeste gamers die feature gewoon niet zullen gebruiken. Her en der is er ook een foutje waardoor een stuk van een level wel zichtbaar is in de oude engine, maar in de nieuwe engine verborgen zit achter een wand die er dus eigenlijk niet zou mogen zijn.

Beeld, maar ook klank

Maar genoeg over de graphics, die zijn met uitzondering van enkele schoonheidsfoutjes erg mooi uitgewerkt, maar ook qua geluid is er bij 343 Industries duidelijk gewerkt. Zo hoor je duidelijk aan de muziek dat hij wel dezelfde stijl volgt, maar toch verschillen heeft zoals bijvoorbeeld een andere gitaarsolo. Erg leuk is dat je in de instellingen kan kiezen of je de originele audio wil horen of de bijgewerkte met nieuwe muziek, geluidseffecten en dialogen. Tussen de oude en de nieuwe geluiden kun je niet switchen met de back-knop of zelfs tijdens een sessie. Als je wil omschakelen moet je dus je sessie stopzetten en dan vanuit de uitgebreide settings de andere kiezen.

In Anniversary werd er niet alleen aangepast, er werd ook toegevoegd. Zo heeft de game nu "skulls" die de gameplay veranderen en over de ganse campagne verborgen zitten, maar er zijn ook terminals en we mogen ons zelfs in beperkte mate aan Kinect-ondersteuning verwachten. Je moet niet als een zatlap voor je televisie staan zwaaien met je armen om je wapen te herladen of een granaat te werpen, maar je kan gebruik maken van gesproken bevelen als een extraatje. Door luidop "analyze" te zeggen schakelt het MJOLNIR-pak van Master Chief een analyse-modus in die interessante nog niet gescande dingen oranje doet oplichten. Om die dan te scannen mik je op dat oranje ding en zeg je luidop "scan". Achteraf kun je dan in het menu informatie opvragen over het voorwerp of wezen dat je ooit gescand hebt.

De terminals zijn een evolutie van Halo 3 in de zin dat ze ook achtergrondverhaal bieden, maar deze keer krijg je geen wand tekst die verwarrend is voor mensen die nooit de Halo-boeken gelezen hebben. In de plaats daarvan krijg je pre-rendered filmpjes die leuk zijn voor die diehard-fans, maar ook voor de gewone speler interessant kunnen zijn.

It's good to play together

Je zou dan denken "dat lijkt wel een erg goede remake", maar dat is eerlijk gezegd enkel voor de campagne zo. De multiplayermodus is gewoon een light-versie van de Halo Reach-multiplayer en elke Halo-veteraan zal het bevestigen dat de gameplay van Halo Reach sterk verschilt van de gameplay die Halo: Combat Evolved in zijn multiplayermodus bood. Nog iets dat enorm jammer is, is dat Anniversary concreet slechts zeven maps heeft, waarvan eentje een Firefight-arena. De zes pure multiplayermaps zijn gelukkig remakes van echte klassiekers uit Halo, de pc-versie van Halo en Halo 2. Die maps zijn Beaver Creek, Hang 'Em High, Damnation, Timberland, Prisoner en Headlong.

Omdat er gebruik gemaakt wordt van de multiplayermodus van Reach, kan er voor de multiplayer wel gebruik gemaakt worden van het creditssysteem van Halo Reach. Gek genoeg kun je niet gebruik maken van downloadable content voor die laatste, maar bij Anniversary zit wel een downloadcode zodat je die zeven maps ook voor Halo Reach kunt downloaden als het vanzelfsprekend getitelde Anniversary map pack. Desondanks is een multiplayermodus van slechts zeven maps erg zwak, alsof 343 Industries vergat dat Halo meer was dan enkel zijn campaign-modus. Hoewel de originele geen Xbox Live had, was hij enorm succesvol op LAN's en op tunneling-diensten als XBConnect en Xlink Kai omdat die multiplayer erg leuk was.